METODOLOGIA
Metodologia gry semantycznej
Dobra gra semantyczna nie zaczyna się od przycisku „wygeneruj”. Potrzebuje czystego słownika, spójnej reprezentacji słów, wersjonowanego rankingu i kontroli jakości każdej odpowiedzi.
1. Słownik i normalizacja
Słowa docelowe są wybierane z kuratorowanej puli leksemów, a słownik akceptowanych prób może być znacznie szerszy. Forma wpisana przez gracza jest najpierw walidowana i normalizowana, zanim trafi do rankingu.
Dla języków fleksyjnych ma to szczególne znaczenie: forma gramatyczna nie powinna przypadkowo stać się osobnym konceptem tylko dlatego, że występowała często w surowym korpusie.
2. Semantyczne sąsiedztwo
Model reprezentuje słowa w przestrzeni, w której podobne konteksty i znaczenia znajdują się bliżej siebie. Dla potencjalnej odpowiedzi analizujemy jej najbliższych sąsiadów i sprawdzamy, czy tworzą intuicyjne ścieżki dochodzenia do celu.
3. Niezmienny ranking zagadki
Przed publikacją ranking może zostać policzony z wyprzedzeniem i zapisany jako wersjonowany artefakt. Zagadka odwołuje się do jego jednoznacznego fingerprintu razem z wersją słownika i modelu.
Dzięki temu późniejsza poprawa modelu nie przepisuje historii i nie zmienia wyników już opublikowanej zagadki.
4. Kontrola grywalności
Sama częstotliwość słowa nie wyznacza trudności. Bierzemy pod uwagę znajomość słowa, abstrakcyjność, wieloznaczność, jakość sąsiadów oraz to, czy istnieje kilka rozsądnych semantycznych dróg do odpowiedzi.
Po uruchomieniu produktu do oceny dochodzą dane graczy: solve rate, mediana prób, czas, porzucenia i trajektorie zgadywania. Te sygnały służą do kalibracji kolejnych zagadek, a nie do zmiany wyniku już opublikowanej gry.
5. Ochrona odpowiedzi dnia
Odpowiedź aktywnej zagadki pozostaje po stronie serwera. Nie umieszczamy jej w HTML, metadanych, danych strukturalnych, sitemapie, publicznych logach ani paczce JavaScript wysyłanej do przeglądarki. Dopiero po wygaśnięciu zagadki odpowiedź może trafić do publicznego podsumowania w archiwum.